ตั้งหัวเอนทรี่แบบนี้เขินไม๊?
 
 
 
 
 
 
 
...
 
 
 
 
 
 
....
 
 
 
 
 
 
 
 
...
 
 
 
 
ขอตอบว่า...
 
 
ไม่เขินหรอกคร่าาาาา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แอบไปเขี่ยเพ้นท์ได้มาเช่นนี้...
 
 
 
 
เละๆอ่ะค่ะT^T...
 
 
 
 
 
 
 
ไอ้ข้างๆคืออะไรหรอคะ?...
 
 
 
 
 
 
ก็ชูสองนิ้งไงค๊าาาาT^T
 
ดูออกเถอะพลีซซซซ
 
 
 
 
 
แต่จะยังไงก็ตาม...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
...
 
 
 
 
 
 
 
สุขสันต์วันเกิดนะเบล
 
 
 
มีความสุขเยอะๆ มีบทเยอะๆ น่ารักขึ้นๆ อย่าเจ็บบ่อยนักนะ...เป็นห่วง(อ้วก)
 
 
 
 
 
 
ส่วนเซอร์วิสก็แล้วแต่วิจารณญาณ กร๊ากกกกก
 
 
ขอให้รีบอร์นอยู่ไปนานๆเลยนะT^T เฟอร์อยากเห็นเบลต่อไปเรื่อยๆเลยอ่ะ
 
 
 
 
 
 
ขอให้รักกับฟรานนานๆ...มีความสุขเยอะๆ
 
 
 
 
ของขวัญอยู่ในตู้เหมือนเดิมนะ^ ^ ปีที่แล้วลืมเอาไป...
 
 
 
ปีนี้มาเอาไปด้วยล่ะ- -//คนเค้าอุตส่าห์ใส่ไว้ตั้งปีนึง เปิดดูทุกวันก็ยังอยู่ที่เดิม- -//แหงสิยะ- -
 
 
 
 
 
 
 
ส่วนในนี้ก็ขอเป็น short fic นะ...
 
 
 
เริ่มเลยละกัน...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Twins...Princes...
 
 
 
 
 
เจ็บ...เจ็บเหลือเกิน
 
 
 
 
 
"หมอ! นางยังไม่คลอดอีกรึ!" น้ำเสียงร้อนรนของพระราชาเร่งให้แพทย์หนุ่มยิ่งกังวล
 
 
"ยังขอรับ รอสักครู่นะขอรับ...กระผม...กระผม ว๊ากกกกT^T"
 
 
แพทย์หนุ่มผู้น่าสงสารเปล่งเสียงแสดงความอัดอั้นเต็ม 5 ชั่วโมง พร้อมวิ่งออกไปซับน้ำตาข้างนอก
 
 
 
 
"เอ่อ.."
 
 
"หม่อมฉันขออาสาทำคลอดนะเพคะ.." พยาบาลสาวฝึกหัดรวบรวมความกล้าเอ่ยเสียงขึ้นท่ามกลางความเงียบ
 
 
"เจ้าเป็นพยาบาลฝึกหัดแท้ๆ! บังอาจพูดอะไรเช่น.. "
 
 
"เดี๋ยวก่อน!"
 
 
"เจ้ามั่นใจหรือ...หากเจ้าเป็นคนทำคลอด ทั้ง'ราซิเอล'และนางจะปลอดภัย.."
 
 
''หม่อนฉันเกรงว่า..."
 
 
 
"อะ...โอ๊ยยยย ไม่ไหวแล้ว ฝ่าบาทเพคะ หม่อมฉัน หม่อมฉันเจ็บเพคะ"
 
 
"ไม่เป็นไรนะ ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้า เจ้าจะปลอดภัย" พระราชาหนุ่มยิ่งกังวลหนัก สับสน...
 
ใจหนึ่งไม่อยากฝากชีวิตคนที่รักทั้งสองไว้กับพยาบาลตรงหน้า..แต่อีกใจ...
 
 
 
"ทำคลอดนาง..ได้โปรด"
 
 
พยาบาลสาวเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็รีบลงมือในทันที...และ...
 
 
 
"หัวเพคะ!! หัวออกมาแล้วเพคะ ทนอีกสักนิดนะเพคะ"
 
 
 
 
 
 
 
 
ทนเข้านะ...น้องหญิง
 
 
 
 
 
พยายามอีกนิด...ข้ารักเจ้า
 
 
 
 
 
ลูกของเรานะน้องหญิง...
 
 
 
 
 
"อ๊าา!!!"
 
 
ท่ามกลางความเงียบ เสียงเล็กๆเสียงหนึ่งก็แหวกห้วงอากาศออกมา
 
 
"แอ๊!! แว๊!!! อุ...แว๊!!!!!!!!!!"
 
"เป็นองค์ชายเพคะ" พยาบาลสาวเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น
 
 
...
 
 
"ลูกของเรา!!!! น้องหญิง ราซิเอลลูกของเรา!!!!"
 
 
 
"งดงามเพคะ งดงามเหมือนเทวดาองค์น้อย.." องค์ราชินีเอ่ยด้วยความปีติ...แสนสุข..
 
 
 
 
 
 
แต่นี่มัน...
 
 
 
 
"ปวด..หม่อมฉัน...ปวดเพคะ" หน่วยน้ำตาคลอรอบดวงตาอีกครั้งกับความเจ็บปวดเกินบรรยาย
 
 
 
"นางเป็นอะไร เกิดอะขึ้นน่ะเจ้า!!"
 
 
"อะ..อาการแบบนี้...เด็กแฝด"
 
 
 
 
 
 
เด็กแฝด...
 
ในราชวงศ์สูงส่งไม่ควรมีเด็กแฝด..
 
..มักจะเป็นลางร้ายที่อาจเกิดการนองเลือดขึ้นในภายหลัง....
 
 
 
"ออกมาแล้วเพคะ"
 
"ฝ่าบาทเพคะ!!!! จะทรงพระนามใดเพคะ!"
 
 
"ราซิเอล...ชื่ออะไรที่คล้องกันดี..อะไรดีล่ะ..."
 
 
"ราซิเอลเบลเฟกอล!! ใช่เบลเฟกอลที่แปลว่าเทพเจ้า!"
 
 
 
...
 
 
 
 
 
 
 
"แล้วรุ่นพี่ก็พึ่งมาตรัสรู้ว่าเบลเฟกอลไม่ได้แปลว่าเทพ...แต่เป็น.."
 
 
 
 
 
"ปีศาจแมลงวัน- -"
 
 
โป๊ก!!!
 
 
 
 
"โอ๊ย ผมเจ็บนะครับ รุ่นพี่แกล้งผมทำไมเนี่ย- -"
 
 
"แล้วยังไงต่อล่ะครับ..."
 
 
"เจ้าชายก็แค่ฆ่าทั้งวังไง ถ้าเข้าชายเป็นแมลงวัน พวกมันก็ต้องเป็นแมลงสาบ ชิชิ" ชายหนุ่มเปล่งเสียงตามความคุ้นเคย ยิ่งทำให้บรรยากาศดูสยองขึ้นนับเท่าตัว...
 
 
 
"แต่ก็มีคนนึงที่เจ้าชายไม่น่า...ทำเธอเลย.."
 
 
 
 
...วันนั้น
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"อย่าเพคะ อย่า!!!!" เสียงร้องสุดท้ายถูกเปล่งขึ้นพร้อมกับคราบเลือดสาดกระเซ็น
 
 
"เจ้าชาย!"
 
 
"เจ้าชายเพคะ จำหม่อมฉันได้ไม๊เพคะ" พยาบาลสาวผู้เคยทำคลอดให้กับเด็กชายกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงคุ้นเคย
 
 
 
 
 
 
เจ้าชายอย่าเสด็จไปไกลนะเพคะ
 
 
 
ระวังด้วยเพคะ
 
 
 
เสวยไม๊เพคะ อร่อยนะเพคะ...
 
 
 
 
"พี่เลี้ยง พี้เลี้ยงหรอ..."
 
 
 
"แต่เจ้าชายขอโทษนะ! พี้เลี้ยง..."
 
 
 
 
 
 
 
ก็คือแมลงสาบ..เหมือนกัน
 
 
 
 
 
 
"หลังจากนั้นเธอก็ตายไป...เหมือนทุกตัวน่ะแหละ"
 
 
"ว่าแต่ฟรานหน้าเหมือนเธอมากเลยนะ.."
 
 
 
"หรอครับ..จะว่าไปผมก็เกิดปีเดียวกับที่เธอตายเลยนะครับ..."
 
 
"หรือเธอจะเกิดเป็นผม 55"
 
 
"แต่จะยังไง...เจ้าชายก็ต้องขอบคุณเธอล่ะ..."
 
 
 
 
 
 
ที่ทำให้เจ้าชายได้พบเจ้ากบ..
 
ขอบคุณนะ
 
 
 
"ขอบคุณ...เรื่องอะไรครับ!"
 
 
"ไม่มีอะไรหรอก...ไปนอนเถอะ!!"
 

“ครับ ไปนอนกันเถอะ”

 

 

 

ถึงชายหนุ่มจะรู้สึกเช่นนั้น..แต่ก็อดหันไปมองหน้าเด็กหนุ่มอีกครั้งไม่ได้…

 

ต่อให้เป็นผู้หญิงหรือไม่..เจ้าชายก็รักฟรานอยู่ดีน่ะแหละ..

 

 

END

 
 
 
แอร๊ยยยย
 
จบแระ แต่งสดแหละค่าาา แปลกๆไปบ้างขอโทษนะคะ
 
อยู่ดีๆมาหวานเฉยฉิบ ทั้งๆที่ตอนแรกไม่ได้ตั้งใจซักนี้ดส์!!!! 55
 
 
 
สุขสันต์วันเกิดอีกทีนะ!!!!!!
 
 
 
 
 
เบล!
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เอ่อ แต่ถ้าผู้หญิงคนนั้นมาเกิดเป็นฟราน ฟรานน้อยก็ต้องเป็นแมลงสาบด้วยนะจ๊ะเบลจ๋า
จะเป็นแมลงสาบกบหรือกบแมลงสาบกันล่ะทีนี้ - -;
อุ๊ส!! สุขสันต์วันเกิดย้อนหลัง(นานๆ)นะเอ้อ เจ้าชายปีศาจ(แมลงวัน) ^0^

#2 By izus on 2012-01-03 15:40

wink
open-mounthed smile
cry
(อิโมติคอนหน้าตาที่เปลี่ยนไปทีละลำดับ)
ฟรานที่น่าสงสาร อดทนไว้ก่อนอ่ะนะจ๊ะ ปีศาจแมลงวันเค้าก็ขี้แกล้งงี้แหละ (......) ปีศาจแมลงวันหนอ..HBD //โดนมีดเสียบตายอย่าง..สงบ

#1 By Raine+ on 2011-12-22 20:51